Aslında uzun uzadıya yazmaya gerek olmadığını düşünüyorum bu konu hakkında. Sadece okuyucularımızın fikirlerini almak için küçük birkaç soru şeklinde, mikro-blog tarzında bir post olsun istiyorum. Umarım lafı uzatmam çok fazla.
Malum, özellikle son birkaç yılda dünyada önemli bir dot.com patlaması yaşanıyor. Bu patlamaya seyirci kalmayan yatırım şirketleri de (risk sermayesi-venture capital) bu pastadan önemli paylar aldılar. Çok cezbedici kar oranlarıyla şu anda daha da büyük yatırımlar yapabiliyorlar bu sayede. Dünyadaki durum bu yönde, bunu zaten hepimiz biliyoruz.
Bu patlamaya elbette Türkiye’deki yatırımcılar da kayıtsız kalamadı. Sürekli çeÅŸitli projelere yatırım yapıyorlar, sürekli arayış içerisindeler. Bu süreçte de zaten birçok startup yatırım bulmuÅŸ durumda. Fakat son zamanlarda gözlemlediÄŸim kadarıyla, Türk yatırımcılar -her iÅŸte olduÄŸu gibi- bu iÅŸte de çok çabuk geri dönüşler bekliyorlar. Bu geri dönüşleri de alamayınca ister istemez piyasadan soÄŸuyup, yeni giriÅŸimcileri hem televizyon izleyip hem lahmacun yiyerek dinliyorlar artık. Tabii bu soyut bir örnekti.
Ne dersiniz? Türkiye’deki yatırım potansiyeli sadece geçici bir heves miydi? Yoksa ciddi bir yapılanmanın baÅŸlangıcı mıydı? Görüşlerinizi çok merak ediyorum. Bütün risk sermaye ÅŸirketleri ikinci bir Google’ı daha tohumken yakalama hevesi mi güdüyor, gerçekten merak ediyorum.
Bu iÅŸ biraz inÅŸaat işçisini keÅŸfedip türkücü yapma kıvamında gidiyor. ÇoÄŸumuz internetle beraber büyüdük. Evet her insanoÄŸlunun bir fikri var artık. En ummadığım insanlar bile “süper bir site fikri” olduÄŸunu söylüyor. Bu durumda asıl özellik fikir bulmak deÄŸil o fikirdeki ışığı görebilmek.
Türkiye’de çoÄŸu yatırım desteÄŸi ve satın alımlarda “E hadi bakalım ÅŸimdi ne yapıyoruz?” ÅŸeklinde bir durum var. Fikri benimseme ve ileriye götürme çabası hissedilmiyor.
“Kolay para” kazanma gibi görünen ve pompalanan bir sistemde konuya odaklanamayan, gereksiz hiperaktif, çıldırmak üzere bir çok insan ve ÅŸirket var.
Çok güzel bir örnek vermişsiniz. Teşekkür ediyorum.
Türkiye’de her an herÅŸey olabilir, yatırım yapacak kiÅŸi bunu çok iyi biliyor ki yatırımcı kimliÄŸini de bunu bildiÄŸi için taşıyor. Herkezin hayalidir ikinci bir google’ı yakalamak ama Türkiye için bana göre ÅŸartlar ve süreç çok çetrefilli. Öncelikle Türkiye henüz “internet kültürü” sahibi deÄŸil, ama yavaÅŸ yavaÅŸ geliÅŸtiÄŸini herkez görüyor. Ä°ngilizce web sitesi kullanımını az da olsa Youtube ile öğrendikten sonra Facebook’u tanıdık sonra tanımak yetmedi içine ettik
İşin yatırımcıya gelmeden kullanıcıdan geçmesi lazım, ülkemizde de kullanıcıdan geçmeye başladı inşallah yatırımcıya da gelir yakında. Yanlız sizin bahsettiğiniz gibi Allah hayırlı ve bilinçli nasip etsin cümlemize 
Risk sermayesi yatırımcılarını tek bir kalem altına toplamamak gerek. Bunlar içinde “fikir”e yatırım yapan da var, kullanıcının önüne çıkmış ve rüştünü ispatlamaya yaklaÅŸmış olana da…
Her ikisinin de düşünce tarzı farklı. “Fikir”e yatırım yapan kurum, bir “zorunlu hareketler serisi” verir “fikir sahibi” kiÅŸinin önüne. Ne zaman, hangi aÅŸamayı bitirmelidir, vb… Ne de olsa, ortada bir ÅŸey olmadan sadece fikri satın almıştır. Bu fikir ile üretilecek olan “ürün”ün baÅŸka hangi ülkelerde kullanılabileceÄŸi, baÅŸka hangi sahalarda iÅŸe yarayacağı gibi düşünceler daha fikri satın alırken oluÅŸmuÅŸtur. Sermayedar, fikir sahibini yeni pazarlara hazırlar, ona göre yönlendirir. Fikir sahibi, söz verdiklerini yerine getirdikçe sermayedar da sözünü yerine getirir. Buradaki riskleri gözardı etmeyin.
Diğer yandan, hayata geçmiş bir fikir söz konusu ise, davranış tümden farklıdır. Artık hedef kitle bellidir, gelir modeli bellidir, vb. Üstelik, başkaları da ürünü görmektedir. Piyasa kendi kendine oluşur.
Bence sorun, “fikir” bulup, “gelir modeli” bulamayanların, evde kalması… Yıllar geçer, böyleleri EKKK (EKKK = evde kalmış k. kurusu ) olur.